Het speelveld voor kunststofverwerkers verandert snel en wordt steeds complexer. Nieuwe eisen rond veiligheid, ­duurzaamheid en traceerbaarheid dwingen bedrijven verder te kijken dan de vertrouwde grondstoffen. Materiaal­kennis bepaalt daarbij steeds vaker het verschil tussen reactief inspelen op regelgeving en strategisch vooroplopen.

Wegwerpluiers zijn een van de duidelijkste voorbeelden van de lineaire economie: ze worden doorgaans één keer gebruikt en vervolgens verbrand of gestort als vuilnis zonder dat er materiaal wordt teruggewonnen, ondanks dat ze waardevolle polyolefine-gebaseerde non-wovens en folies bevatten. Op basis van verbruiksgegevens schatten Cabrera en Garcia (2019) dat er in 2017 in de EU-28 6,73 miljoen ton wegwerpluiers werd geproduceerd, wat de enorme omvang van deze grotendeels niet-teruggewonnen afvalstroom in heel Europa onderstreept.

Het toepassen van gerecyclede kunststoffen in hoogwaardige technische producten blijft een uitdaging. Vooral engineering plastics moeten voldoen aan hoge eisen op het gebied van sterkte, slagvastheid, weersbestendigheid en maatvastheid. Toch laat het Nederlandse ReCYCLE-project zien dat hoogwaardige circulaire toepassingen wel degelijk mogelijk zijn. Binnen het project zijn vijf kunststofonderdelen van elektrische fietsen succesvol ontwikkeld op basis van gerecyclede engineering thermoplasten.

Op de beurs Fakuma 2026 (12-16 oktober, Friedrichshafen) presenteert WITTMANN drie volledig elektrische spuitgiet­opstellingen die zijn gericht op een hogere ­productie-efficiëntie, een lager energie­verbruik en verregaande automatisering.

We hebben het bij klimaatverandering vaak over CO₂-uitstoot, energie­besparing en circulariteit. Allemaal onderwerpen die de kunststofindustrie inmiddels maar al te goed kent. Maar er komt nog een thema bij dat misschien minder aandacht krijgt: hoe klimaatbestendig is eigenlijk onze eigen bedrijfsvoering?